تعمیرگاه پکیج بوتان

تعمیرگاه پکیج بوتان

تعمیرکار پکیج بوتان
تعمیرکار پکیج بوتان

۰۲۱۸۸۳۱۴۴۱۰ 

۰۲۱۲۲۱۷۱۴۷۷

۰۲۱۴۴۵۷۰۵۳۰

 

قسمتهای مختلف یک مشعل
بدنه
۱A – درپوش
رینگ شیشهی دید شعله
شیشهی دید شعله
پیچ اتصال درپوش به بدنه
مقوای نسوزی که حد فاصل مشعل و دیگ قرار میگیرد تا حرارت دیگ به بدنهی مشعل منتقل نشود
پمپ گازوئیل
لولهی اتصال پمپ گازوئیل به شیر مغناطیسی
شیر مغناطیسی
رابطه شیر مغناطیسی و لولهی شمارهی ۲۴
مهره
صفحهی اتصال به بدنه
دمپر تنظیم هوا
کوپلینگ پلاستیکی
۱۶-الکترو موتور
۱۷-چشم الکتریکی
۱۸-پایه چشم التریکی
۱۹-ترانسفور ماتور جرقه
۲۰-واشر عبور کابل از بدنه
۲۱-کابلهای فشار قوی
۲۲-الکترودهای جرقه
۲۳-پایه اتصال الکترودها به لوله شماره ۲۴
۲۴- لولهی حامل سوخت تحت فشار از پمپ به نازل
۲۵-نگه دارندهی لوله حامل سوخت
۲۶- شعله پخش کن (چرخانندهی هوا)
۲۷-لولهی خروج شعله
A28 – پیچ نگهدارندهی دمپر هوا
۲۹ – پین تنظیم دمپر هوا
۳۰- درپوش
۳۱- کنترل خودکار (رله)
۳۲- پایهی کنترل خودکار

تعمیرکار پکیج بوتان

تعمیرگاه پکیج بوتان

مشعل گازی دمندهدار (فندار)
در این نوع مشعلها، هوای لازم برای اشتعال گاز به وسیلهی پروانهی گریز از مرکز به داخل کوره دیگ دمیده میشود. به این علت آنها را (مشعلهای گازی با هوای تحت فشار) مینامند.
اجزای مشعل گازی دمندهدار (فندار)
۱) الکتروموتور: الکتروموتور مشعلهای گازی مانند الکتروموتور مشعلهای گازوئیلی است.
۲) بادزن: بادزن مشعلهای گازی با بادزن مشعلهای گازوئیلی از نظر کار تفاوتی ندارد.
۳) ترانسفورماتور: ترانسفورماتور مشعلهای گازی مانند ترانسفورماتور مشعلهای گازوئیلی است .
۴)شیر برقی ( شیر مغناطیسی )تفاوت این شیر برقی با شیر مشعل های گازوئیلی در این است که با ورود برق به آن برای جلوگیری از انفجار) یک مرتبه مسیر عبور گاز را باز نمیکند بلکه باز شدن آن تدریجی است و شعله کم کم افزایش مییابد اما قطع شدن آن لحظهای است.
مشعل ۲-کلید کنترل فشار هوا ۳- شیر برقی ۴-کلید کنترل فشار گاز ۵-رگولاتور فشار گاز ۶- فیلتر (صافی) گاز ۷-شیر قطع و وصل دستی گاز (شیر توپکی) M1و M2و M3 محلهای اندازهگیری فشار گاز توسط فشار سنج.
۵)کلید کنترل فشار گاز: فشار گاز ورودی به مشعل نباید کمتر از حد معینی شود وگرنه دلیل فشار هوا و کمبود گاز، مخلوط این دو از نظر میزان گاز رقیق بوده، باعث قطع شعله خواهد شد ممکن است خطراتی را به وجود آورد، برای اطمینان از فشار کافی گاز روی شیر برقی یا رگولاتور و لولهی گاز، کلید کنترل فشار گاز را نصب میکنند. اگر فشار گاز داخل لولهی اصلی که از طریق دهانه ی پایین به زیر دیافراگم لاستیکی اثر میکند به اندازهی کافی باشد،‌دیافراگم به طرف بالا حرکت میکند و باعث اتصال کنتاکتهای Aو C میشود و برعکس ارتباط کنتاکتهای Aو Bقطع میشود. از کنتاکتهای Aو Cدر مدار رلهی کنترل مشعل استفاده میشود تا در صورت کافی نبودن فشار و قطع شدن کنتاکتهای Aو Cرله، مشعل را از کار بیاندازد. با تنظیم نیروی فنر متصل به پیچ تنظیم فشار، میتوان فشار عمل کلید را کم و یا زیاد کرد.
۶) کلید کنترل فشار هوا: گاز با فشاری که دارد در صورت باز بودن شیر مغناطیسی ، وارد اطاقک احتراق دیگ میشود و با کافی نبودن هوا، امکان ناقص سوختن گاز و یا خاموش شدن شعله پیش میآید. برای اطمینان از وجود هوای کافی برای احتراق، میتوان از کلید کنترل فشار هوا استفاده کرد. ساختمان این کلید به جز مقادیر فشار مشابه کلید کنترل فشار گاز است. این کلید دهانهی زیر دیافراگم را توسط یک لوله به محل خروج هوا از وانتیلاتور مشعل وصل میکنند تا فشار هوای خروجی به زیر دیافراگم اثر کرده، در صورت کافی بودن فشار، کنتاکتهای A وc را که در مدار رلهی کنترل قرار گرفتهاند، وصل میکند و مشعل اجازهی ادامهی کار پیدا کند.
۷) کلید گریز از مرکز: در صورتی که در زمان ورود گاز به اطاقک احتراق، هوای لازم به وسیلهی فن به داخل دیگ دمیده نشود (فن کار نکند)، گاز در داخل اطاقک احتراق دیگ جمع شده، به هنگام جرقه زدن باعث انفجار میگردد. برای جلوگیری از این عمل، یک کلید گریز از مرکز را به محور موتور فن متصل میکنند. با به کار افتادن الکتروموتور محور کلید نیز به حرکت درآمده، در یک دور معین کنتاکتهای آن به یکدیگر وصل میشوند و یا تکمیل مداری در داخل رلهی مشعل، الکتروموتور مشعل اجازهی ادامهی کار پیدا میکند. شکل (۱۵-۱-۳)
۸ ) الکترودهای جرقه: الکترودهای جرقه در مشعل گازی نیز مانند مشعل گازوئیلی به کار میرود، فقط در بعضی مواقع به جای استفاده از دو الکترود، از یک الکترود (برای تشکیل قوس الکتریکی) استفاده میشود. در این حالت بدنهی فلزی مشعل، کار الکترود دوم را انجام میدهد.
۹) شبکهی احتراق: در مشعل گازی به جای استفاده از شعله پخش کن، از شبکهی احتراق استفاده میشود زیرا قبل از شبکه عمل اختلاط هوا و گاز به خوبی صورت گرفته، احتیاج به چرخاندن هوا نیست، در نتیجه مخلوط ضمن عبور از شبکه، بر اثر قوس الکتریکی محترق شده، شعله به داخل اطاقک احتراق امتداد مییابد.

تعمیرگاه پکیج بوتان

۱۰) چشم الکتریکی و میلهی یونیزاسیون: برای کنترل شعله در مشعل گازی به دو روش میتوان عمل کرد:
الف) استفاده از چشم الکتریکی: در این روش به دلیل رنگ آب شعله، از چشم الکتریکی حساس در برابر اشعهی ماورا‌بنفس استفاده میشود. توجه به این نکته ضروری است که چون چشم الکتریکی مشعلهای گازوئیلی در برابر اشعهی ماورا بنفش حساس نیست نمیتوان از آن برای کنترل شعلهی مشعلهای گازی استفاده نمود و بالعکس.
ب) استفاده از خاصیت یونیزاسیون: در این طریقه یک میله مقاوم در مقابل حرارت، به نام (میله یونیزاسیون) در فضای شعله نصب گردیده، طرف دوم آن به اتصال مربوطه داخل کنترل الکترونیک مشعل بسته میشود. در فاصلهی ۳ تا ۵ میلیمتری از میلهی یونیزاسیون، میلهی بدنه( معمولا شبکه احتراق) قرار دارد. مولکولهای هوای موجود در فاصلهی این دو میله، در اثر شعله، یونیزه شده، دارای بار الکتریکی مثبت و منفی میشوند، یونهای مثبت جذب بدنه و یونهای منفی جذب میلهی یونیزاسیون میگردند. به این طریق یک جریان مستقیم در حد (۱ تا ۱۰) میکرو امیر ایجاد میشود.

تعمیرگاه پکیج بوتان

در کنترل الکترونیک مشعل، در مدار میلهی یونیزاسیون و میلهی بدنه رلها به نام (رلهی ناظر بر شعله) وجود دارد که فقط به وسیلهی جریان مستقیم مغناطیس میگردد. با عبور جریان مستقیم حاصل از عمل یونیزاسیون از بویین آن، رلهی مغناطیس شده، مدار را در کنترل الکترونیک میبندد و در نتیجه اجازهی ادامهی کار به مشعل داده میشود. اگرچه به هر دلیلی این جریان از بویین رله عبور نکند، مشعل بعد از چند ثانیه خاموش خواهد شد.

تعمیر پکیج دیواری بوتان